Happy New Year! Van onze familie voor de uwe… een gezond en voorspoedig 2019 <3

‘A hell of a year…’ Ik kan 2018 niet anders beschrijven…
Na twee jaar onzekerheid vonden we onze nieuwe locatie… Het moest heel snel gaan en gingen we dus vollen bak voor Kontrast 2.0! We ‘testten’ wasbakken uit, damesstoelen, lieten een barberchair uit Londen komen en stonden in het lege pand, ons in te beelden hoe we het onze klanten naar hun zin konden maken, dat ze zich ‘thuis’ zouden voelen… Op zes weken tijd hebben Serge en ik dit project gerealiseerd. Veel stress, veel lachen en soms huilen… Het was het allemaal waard 😊
Al die positieve reacties van onze klanten, hartverwarmende reacties van de handelaars op de Wolvertemsesteenweg, lieve berichtjes van zakenrelaties, talloze berichtjes van vrienden, kennissen en klanten die ons tijdens die woelige periode een hart onder de riem staken. De inzet van onze medewerkers… We kunnen jullie niet genoeg bedanken daarvoor! 
Ons artistiek brein draait op volle toeren sinds Kontrast 2.0! Volgende maand staan seminaries ingepland, we hebben zoveel ‘goesting’ voor de volgende 20 jaar Kontrast. Voor onze klanten, omdat we het zo verdomd graag doen, samen met ons team…
Bedankt lieve klant voor het vertrouwen, dat betekent zoveel voor ons! Ook in 2019 kan u op onze bekwaamheid rekenen, dat is beloofd! 😉
Vanwege ons gezin wensen wij u en uw familie een gezond en voorspoedig 2019!
PROOST!
Serge & Kristel

Kontrast is verhuisd! – Kontrast 2.0 is een feit! <3

Het zat eraan te komen… Al meer dan twee jaar werden wij in een onzekere situatie geduwd of we wel in ons vorig pand – waar we reeds 20 jaar ons kapsalon uitbaatten – konden blijven… Onze lieve trouwe klanten sinds 20 jaar, konden we toch zomaar niet in de steek laten? Na twee gefaalde projecten, vonden we onze nieuwe locatie en wat voor een! Op de meest toffe steenweg in Grimbergen, de Wolvertemsesteenweg 104, gezellig tussen de meest aangename winkels en de meest sympathieke handelaars!

Ik en Serge bepaalden de inrichting en gelukkig maar werden we omringd door de meest bekwame vakmensen om ons pand ‘kapsalonklaar’ te maken.  Wij zijn zo dankbaar & gemotiveerder dan ooit!

Op naar de volgende 20 jaar, time to make new memories <3

Kijk eens mee na de ‘voor & na’s’! – Dit project realiseerden we op 6 weken tijd! 😮 😉 <3

 

Dankbaar sluiten wij 2017 af…

Waarschijnlijk even verbaasd als u beseffen we dat wederom een jaar voorbij vloog! Voor Kontrast was het een geweldig artistiek jaar… We integreerden een aantal nieuwe snit- en kleurtechnieken. We vervolledigden ons aanbod van hoogstaande producten, prijs/kwaliteit dik in orde. Er werd echt veel aandacht besteed aan de diensten en producten, bestemd voor ons mannelijk cliënteel… Serge biedt voortaan talloze barbertechnieken aan waardoor de heren indien gewenst een stoere snit ‘op maat’ krijgen. Trouwens, die heren zijn nogal ‘gesteld’ op een degelijke afwerking van hun kapsel… Wij ontdekten ‘Superli’, een Nederlands familiebedrijf dat met zorg uw product samenstelt… De Superli’37 is werkelijk dé haartonic die de mannen een zalig geurende en volle haardos geeft… Ook met Wella hadden we fijne gesprekken. Met Wellaplex, dé revolutionaire haarreconstructor kleuren we de sterren van de hemel <3 Geen enkele correctiekleur gaan we uit de weg… 2018 zal ons ook enkele zakelijke uitdagingen brengen, uitdagingen die we niet uit de weg gaan en die alvast een positieve ‘vibe’ hebben :)Bijna 20 jaar al is er Kontrast… het zakelijke ‘kindje’ van mij en Serge en sinds 10 jaar toch ook een beetje van Evy…Maar niets van dit alles zou mogelijk zijn zonder onze trouwe klanten… Bij elke beslissing die wordt genomen voor Kontrast staat u als klant centraal. Bedankt Kontrasties dat u ook in 2017 ons uw vertrouwen bood… Wij beloven dat u ook in 2018 weer op ons kunt rekenen…Graag heffen we met u het glas op het jaareinde van 2017 en op een gezond en gelukkig 2018! Proost!Serge – Kristel – Evy – Romy

Wanneer een klant een beetje als familie is… *Voor Mella*

Wanneer een klant een beetje als familie is… *Voor Mella*

Ik schrijf bijna twintig jaar geleden…
Een vrolijk en vinnig dametje op pensioenleeftijd staat in ons kapsalon… Bij mezelf denk ik – oh my God, die is niet content! – want ik was nog maar een kersverse kapster en had net twee weken eerder een permanent toegepast bij dit dametje…

Bleek dit dametje de tweelingzus te zijn van het bewuste dametje van twee weken eerder, oef! Ik kon ze lange tijd niet uit mekaar houden, Mella & Irène oftewel ‘Mellake’ en ‘Reineke’. Deze tweeling zag je altijd samen, onafscheidelijk en op zondag, wanneer de tv-mis vanuit de Sint-Servaasbasiliek in Grimbergen werd uitgezonden, zag je hen steevast op de eerste rij zitten, beiden in hun ‘beige’ regenjasje. Ze waren alletwee al weduwe toen ik hen leerde kennen, beiden verloren ook een kind… Maar nooit lieten deze dames het hoofd hangen. Mellake leek eigenlijk wel de sterkste van de twee, ook fysiek.

De zussen hebben mij en Serge – de Mechelaars die in Grimbergen een kapsalon overnamen – in hun hart gesloten. We waren nog zo jong en stapten zomaar dit project in. Het was spannend maar de vrolijkheid en de vriendschap die de tweelingzussen ons schonken gaf ons een ferme ‘boost’. Zo werd Grimbergen dus onze tweede thuis. Reineke was de stilste van de twee, terwijl Mellake een ‘taterwater’ was, net als ik! ? Ze waren ook jarig in de maand april net als ik en dus grapten we over ons sterrenbeeld… ‘Wat zijn we toch sterk eh!’ lachten we dan naar mekaar… En sterk waren de dames zeker, ondanks al hun tegenslagen…
Omdat de dames ons nauw aan het hart lagen waren ze ook betrokken bij onze belangrijke familiale gebeurtenissen. Toen ik en Serge ons huwelijk vierden in de Sint-Servaasbasiliek was de tweeling er ook. Eigenlijk was het ook een viering van het leven, het leven dat ik tijdens onze huwelijksviering al in me droeg… Mellake en Reineke hebben ons ‘hobbelig’ parcours van onze kinderwens van dichtbij gevolgd. Toen ons kind geboren werd waren ze door het dolle heen! In hun huisje werden we ontvangen alsof we familie waren, beiden euforisch rond onze kersverse dochter. En een goed jaar later, toen onze dochter Romy werd gedoopt in diezelfde mooie Sint-Servaasbasiliek, waren ze er ook, om met ons die prachtige dag af te sluiten met een feestje in onze tuin…

Maar de tijd bleef niet stilstaan, ook voor Mellake en Reineke niet. Reineke was de eerste die wat begon te ‘sukkelen’, ze viel al wel eens en opmerkelijk, ze ‘krimpte’ een pak sneller dan haar zus Mellake. Het was vanaf toen dat ik de zussen wel uit mekaar kon houden. Mella bleef ondertussen haar vinnige vrolijke zelve, haar fysiek was duidelijk meer tegen de jaren bestand dan die van haar zus, zoveel was duidelijk. Omdat Reineke zo sukkelde zagen we haar ook wat minder, Mella bezocht dan weer heel regelmatig ons kapsalon. Over alles konden we praten, misschien was ze wel een beetje de grootmoeder die ik al lang verloren was… Ik keek op naar haar, hoe ze trouw bleef aan haar principes en tegelijk met de grootste ‘luchtigheid’ door het leven stapte… Als ik een slechte dag had probeerde dit kleine dametje me steevast op te fleuren…
En plots trokken er hele donkere wolken boven Mellake’s leven, haar dochter werd ziek en stierf na een lange moedige strijd… Er is toen ook een stukje van Mella zelf gestorven, we hebben toen vaak gepraat, over hoe ze vorige tegenslagen in haar leven overwon en over het verdriet van het verlies van haar kind, de tegenslag die ze nooit zou overwinnen… Ze had zo’n hartzeer dat haar hart ook echt beschadigd raakte… Een tijdje geleden dan, verloor ze ook Reineke haar tweelingzus nadat deze al een tijdje in een verzorgingstehuis verbleef. Toch bleef ze moedig in het leven staan. Mellake was diep gelovig, moedig zijn en dankbaar zijn voor elke dag was iets waar ze erg achterstond. Wij ‘verwenden’ Mellake als ze naar ons kapsalon kwam, ze vond het belangrijk dat haar haren netjes waren. We voerden lieve en grappige gesprekken met haar, legden haar witte haren netjes in de plooi en schonken haar een lekker kopje koffie. In april dit jaar werd Mellake 90 jaar! Aan onze kapstok kon ze al lang niet meer aan, zo sterk was deze toch al kleine dame gekrompen! Soms was het best grappig, zoals de laatste keren dat ze onze dochter Romy zag – nu 14 jaar – en zei: ‘Amai die is groot zeg!’ En dan bekeek ik Mellake en dan schoten we allebei in de lach want Mellake kwam zelfs bijna niet meer tot aan onze toog van de kassa ? De laatste tijd ‘sukkelde’ Mellake ook… Maar ze moest en zou tot in ons kapsalon geraken! We lieten haar niet meer alleen naar huis gaan dus ging 1 van ons met haar mee zodat we wisten dat ze weer veilig in haar huisje was… De laatste weken verbleef Mellake al wel eens in het ziekenhuis, steeds was er wel wat… Toch bleef ze nog naar ons komen maar elke keer zag ik haar ‘goesting’ om door te zetten beetje bij beetje verminderen. Twee weken geleden zag ik haar in ons kapsalon voor het laatst… Ze zat stilletjes met haar krulspelden onder de droogkap te nippen van haar koffietje… Omdat ik mijn dochter van school ging halen verliet ik wat vroeger het kapsalon dus ging ik al dag zeggen aan Mellake… Toen ik naar haar toe stapte en in de spiegel keek waar ze voor zat schrok ik een beetje… Geen schittering meer in haar ogen, de vinnigheid had plaatsgemaakt voor moeheid… ‘Geef een dikke zoen aan ons Romyke’ zei ze me nog… Haar aanblik bleef nog een paar uren door mijn hoofd spoken… Deze week maandag is Mellake overleden, ze was er helemaal klaar voor… We waren de kluts kwijt door het nieuws van haar overlijden… Plots stond haar zoon in ons kapsalon, we waren content dat we hem meteen persoonlijk konden condoleren. ‘Ik moest jullie trouwens nog de groeten doen van ons moeder…’ zei hij. Serge en ik moesten dat even laten bezinken, we zaten mekaar ‘s avonds wat verward aan te kijken. Wat later overviel ons een gevoel van dankbaarheid… Wat een uitzonderlijke dame, zelfs op haar sterfbed bleef ze denken aan alle mensen die haar dierbaar waren en liet ze elkeen op 1 of andere manier weten, het is goed geweest zo… Vandaag werd Mellake begraven. Toen ik het centrum van Grimbergen binnen reed hoorde ik de klokken van de Sint-Servaasbasiliek luiden, het greep me naar de keel want ik wist dat het voor Mellake was…
Rust zacht Mellake, we zullen je missen maar nooit vergeten <3